De Iti's.

De Iti’s, een naam dat waarschijnlijk onbekend in de oren klinkt. Samen met nog vijf eerstejaarsstudenten uit de Bachelor Kleuteronderwijs, vonden we de Iti’s uit. Je vraagt je waarschijnlijk af, wat Iti’s nu precies zijn. Wel, je kunt ons aan heel wat dingen herkennen. We hebben een mooie rode muts aan, we hebben een knalrode neus en lippen, en we zijn een beetje gek gekleed. Naast onze gekke kledij en look zijn we ook heel muzikaal. We houden ervan om muziek te maken en feest te vieren. Maar plots was dat vrolijk gebeuren even voorbij, dit allemaal ’s avonds laat in het bos…

Kikkie, een Iti is haar vriendjes verloren in het bos. Samen met de bewoners was ze opzoek naar haar vriendjes. Uiteindelijk vroeg ze aan de bewoners of ze haar wilden helpen. Samen besloten ze om heel hard te roepen. Enja, daar kwamen de andere zes Iti’s te voorschijn, of dat dachten we toch. Na het overlopen van de namen bleek er nog een Iti tekort te zijn. Het was Rikkie, die er niet bij was. Om Rikkie terug te vinden, speelden we samen met de bewoners het grote vlaggenspel. Na lang zwaaien met de vlaggen en zingen vond Rikkie ons terug. Rikkie kwam terug in het grote Itibos, en uit vrolijkheid zongen we samen het volgende lied:


Zeven Iti's zijn zo blij, zeven Iti's met hem erbij,
je hebt ons geholpen, we zijn in de wolken,
we moeten nu gaan maar er komt nog iets aan.
Zeven Iti's zijn zo blij, zeven Iti's met hem erbij,
je hebt ons geholpen, we zijn in de wolken,
zeven Iti's zeggen vaarwel!
VAARWEL!

Mijn koffer.

In de les beeld kregen we de opdracht om een koffer of een stoel te bewerken. Ik vond het eigenlijk alle twee heel leuk, maar ik koos uiteindelijk toch om een koffer te bewerken. Ik vond dat je veel meer kon doen met een koffer dan een stoel. Al snel ging ik opzoek naar enkele leuke afbeeldingen. Mijn schildpad die ik gevonden had op internet vond ik geweldig! Rikkie de schildpad, dit werd zijn naam en hij werd toen ook de hoofdpersonage van mijn koffer. Ik had mijn koffer, mijn ontwerp was in orde, dus kon ik beginnen met schilderen. Eerst gaf ik mijn koffer een grondlaag. Het was een soort gebroken wit met daarop kleurpatina waardoor je een antiek uitzicht verkreeg. Ik vond wel dat dit iets had. Ik heb er uren aan gewerkt, en het resultaat mag er wel wezen! Ik was fier op mezelf!

‘Rikkie en zijn droom’

Iedereen heeft zowat zijn dromen in het leven, ook dieren hebben dromen. Zo had Rikkie ook een droom. In het mooie paradijs was er een hele speciale bloem en vlinder aanwezig. Iedereen wou bij deze bloem zijn, maar het was enorm moeilijk om bij hen te kunnen zijn, want ze waren moeilijk te bereiken. Zijn droom was samen bij de bloem en de vlinder te zijn. Het was heel vroeg in de morgen en het zonnetje scheen.

Rikkie had zin in een wandeling en ging op stap. Plots zag hij in de verte een mooie bloem en vlinder. Daar wou hij naar toe! Maar alles leek nog heel ver weg. Na een lange vermoeiende dag kwam hij steeds dichter en dichter bij de bloem en de vlinder. Toen het avond werd, en de zon onder ging, werd zijn droom uiteindelijk realiteit.

Mijn toekomstige kleuterklas.

Een lief maar toch wel een ondeugend kind die hield van ontdekkingen, zo zou je me kunnen beschrijven hoe ik was in de kleuterklas. Als kind kon je me meestal terug vinden in de actieve hoeken zoals de knutselhoek of de timmerhoek. Ik vond het zalig om mijn verhalen van de voorbije dagen te vertellen aan mijn juf en klasgenoten.

Ten eerst vind ik het nog altijd belangrijk dat een kind de kans krijgt z’n verhalen te delen met de anderen. Het kind moet zich namelijk kunnen uitleven in de klas. Dit is niet altijd mogelijk, want vandaag de dag worden de aantal kleuters in een kleuterklas als maar groter. Soms kan dit voor problemen zorgen. Dus het zou beter zijn dat je een kleinere groep kinderen hebt in de klas. Zo kunnen kinderen meer individueel begeleid worden tijdens de activiteiten, en kunnen ze ook elk iets vertellen in de klas over de voorbije dagen. Daarnaast zou het ook handig zijn mocht er een toilet zijn in de klas. Zo kan het kind zelfstandig naar het toilet gaan, zonder dat de juf telkens moet meegaan naar buiten. Ook gaan veel kinderen altijd de zelfde hoek uitkiezen om te spelen, wat wel jammer is. Zo leert het kind de andere hoeken niet ontdekken. Je kan ze bijvoorbeeld stimuleren om elke hoek te benutten met behulp van een symbolensysteem. De kinderen kunnen hun hoek zelf kiezen door hun symbool bij de hoek te plaatsen,maar ze mogen nooit tweemaal na elkaar dezelfde hoek kiezen.

Voor mij moet er niet onmiddellijk heel veel veranderen aan mijn ideale kleuterklas. Zo lang het kind maar ruimte, en de nodige materialen heeft om zich uit te leven. Uiteraard zal de klas leuk ingericht worden met een laagje verf en tal van werkjes die de kinderen zelf hebben gemaakt. Zo zal het nog zo fijn zijn voor de kinderen en mezelf om in deze klas te spelen en uiteraard ook bij te leren. Het doel van mijn toekomstige kleuterklas is, dat de kinderen er zich goed in voelen in de klas, dat ze de kans krijgen veel nieuwe dingen te leren ontdekken, en dat ze kunnen openbloeien!

Verhaal voorlezen in het tweede leerjaar.

Voor vele studenten was het nog niet duidelijk of ze al of niet

kleuter-of lager onderwijs wilden doen. In onze school, namelijk Katho Tielt zorgde men voor een interessant alternatief. Eerst mochten we enkele dagen gaan observeren in de kleuterklas. Nadat onze observatiedagen in de kleuterklas erop zaten, kregen we ook de kans om een voorleeslesje te doen in het lager onderwijs. Na twee uren observeren in het tweede en derde leerjaar, mochten we ons ook eens bewijzen in de klas. We kregen de opdracht om een verhaal naar voor te brengen. Ik had gekozen voor een verhaal dat geschreven was door Max Velthuijs, namelijk ‘kikker en een bijzondere dag’. Als inleiding van mijn voorleeslesje had ik op het bord een grote cirkel getekend. In die cirkel stond: ‘een bijzondere dag’. Ik vroeg aan de leerlingen welke woorden er bij hen op kwamen, wanneer ze de titel van het boek hoorden. Onmiddellijk gingen alle vingers in de lucht, al snel kregen de leerlingen de kans om hun ideeën op het bord te noteren. Dit was als inleiding van mijn voorleesles. Vervolgens las ik het verhaal voor. De kinderen waren allemaal aandachtig aan het luisteren. Zo aandachtig dat ze zelf het volledige verhaal opnieuw konden vertellen. Om mijn voorleesles af te ronden kregen de leerlingen allemaal afbeeldingen. Het was de bedoeling dat de leerlingen de prenten in de juiste volgorde plaatsten. Wanneer iedereen klaar was, verbeterden we de volgorde van het verhaal aan de hand van mijn bord.








Verhaal: ‘Kikker en een bijzondere dag’

Als Kikker 's morgens ontwaakt, herinnert hij zich dat Haas de dag ervoor zei dat dit een heel bijzondere dag zou worden. Maar Kikker kon in geen honderd jaar denken wat voor speciale dag het vandaag zou kunnen zijn. Dus besloot hij om zijn vrienden op te zoeken. Hij ging op zoek naar een antwoord op zijn vraag, maar zowel Eend, Varken en Rat konden hem niet helpen. De laatste die hij ging opzoeken was Haas. Maar die was jammer genoeg niet thuis, er ging een briefje aan zijn deur met daarop, ‘FEEST’. Kikker was heel verdrietig, hij dacht dat Haas naar een feest was, en dat hij niet uitgenodigd was. Bedroefd ging Kikker terug naar zijn huis. Op zijn huis stond een vlag, nieuwsgierig ging hij naar binnen, en ja, daar stonden zijn vrienden allemaal! Het was zijn verjaardag!!! Ze aten taart, dronken limonade en dansten en zongen de hele nacht door! En zo had Kikker eindelijk door, wat er zo bijzonder was aan deze dag…

Een virtuele rondleiding.

Mijn schoolcarrière ben ik gestart in de vrije basisschool in Lichtervelde. Daar heb ik zowel mijn kleuter- als lager onderwijs voltooid. Ik heb daar fijne jaren beleefd, en ik vond het daar altijd zeer leuk en aangenaam om naar school te gaan. Ook de vele vrienden zijn me nog altijd bijgebleven. Deze tijd van mijn leven is toch wel een periode om nooit te vergeten. Voor het vak ICT kregen we de opdracht om een virtuele rondleiding te maken doorheen een school. We moesten voornamelijk beeldmateriaal hebben over de kleuterklas. Ik koos voor de school waarin ik opgroeide, namelijk de Vrije Basisschool te Lichtervelde.
(http://tvlot.sint-rembert.be/pages/frameset.html) De reden waarom ik koos voor deze school is simpel. Het is een school die me aan zoveel doet herinneren. Ik hou ervan om nog eens door de gangen te wandelen en in de klassen te snuisteren. Na een goedkeuring van de directeur haalde ik al snel mijn fototoestel boven, en ik nam enkele foto’s. Eens ik thuis gekomen was, bekeek ik mijn foto’s en bewerkte ze om er dan uiteindelijk een virtuele rondleiding van te maken. En dit is het resultaat!

Mijn fantasiedier.

Papier marché is een techniek waaruit heel wat maskers worden gemaakt.
Je kunt ze ofwel met kippenhaas of met een ballon werken. Wij kregen de opdracht om met een ballon te werken. Dus je hebt enkel krantenpapier en behangerslijm nodig, en je kunt aan de slag gaan. Nadat ik mijn ballon enkele lagen papier had geven, kon ik eindelijk mijn fantasiedier vorm geven. Eerst gaf ik hem kikker ogen, gevolgd door een eendenbek, en tot slot gaf ik hem twee giraffenoren. Het was eigenlijk een samenstelling van verschillende dieren. Het was pas later, toen ik mijn masker aan het bewonderen was, dat ik er eigenschappen van dieren kon aan linken. Eens mijn fantasiedier met papier marché klaar was, mocht ik beginnen schilderen. Eerst gaf ik hem een grondlaag, vervolgens haalde ik mijn verf boven en gaf ik hem verschillende kleuren. Tot slot nam ik mijn spuitbus met vernis en spoot over hem zodat hij een glans verkreeg.